شيعى قرن دهم ، چنين آورده : جلال الدين محمد بن اسعد دوانى متوفى 907 ق صاحب تفسير القلاقل چون هر سوره را با « قل » آغاز مىكند بدين نام مشهور شده است . دقت اوليه در عبارت فوق ، نارسائى آن را آشكار مىسازد ، و لذا بررسى را تكميل‌تر كرديم : مصنفات شيعه 2 / 108 تفسير سورهء اخلاص را به جلال الدين محمد بن اسعد دوانى متوفى 908 ق نسبت داده كه به نام ناصر الدين سلطان ابو الفتح عبد القادر ، تأليف كرده است با آغازى اين چنين : الحمد لله الأحد الصمد على نعمه . احتمال مىرود كه اين ، همان تفسير القلاقل وى باشد . روش مفسّر در تفسير حاضر : شيوهء تفسيرى مفسّر به شرح زير است : 1 . نقل اقوال مفسرين طبقه اول : در مواردى ، مفسّر ، اقوال مفسرينى چون مجاهد ، زيد ارقم ، قتاده و حتى ابن عباس را آورده و سپس آن را مورد انتقاد قرار داده است . ( برگ 89 - ر ، نسخه ) 2 . استناد به مفسرين طبقه دوم : در مواردى ، به اقوال ابن جرير اشاره مىنمايد . ( برگ 88 - ر ، نسخه ) 3 . استناد به كتب اهل سنت : اگرچه در بسيارى موارد كتب مورد استناد را ذكر ننموده ؛ ليكن در چند مورد از مصابيح ، صحيح بخارى و صحيح مسلم ياد كرده است . ( 77 و 78 و 129 ) 4 . شيوهء سؤال و جواب در تفسير : مفسرينى شيوهء تفسير خود را بر اين اساس نگاشته‌اند . اما مفسّر ما در مواردى از اين روشن استفاده كرده است : ( برگهاى 74 پ ، 100 ، 103 ، 124 پ ، 134 ، 144 پ ، 154 پ ، 161 ،